Nim przejdziemy do kluczowych zagadnień chciałbym się odnieść do poprzedniego KK, którego autorem jest Lokus. W wielu punktach w zupełności się z nim zgadzam, jednak generalnie mam nieco odmienny punkt widzenia.
Otóż uważam, że filarem podtrzymującym cały komiksowy biznes są i będą popularne komiksy, z prostymi historiami i rozpoznawalnymi bohaterami. To oni od dziesiątek lat dzielą, rządzą i wpływają na wyobraźnię kolejnych pokoleń młodych czytelników.
Najczęściej pierwszym herosem, z którym maluchy (a więc przyszli potencjalni klienci Marvela i DC) mają kontakt to trio Superman-Batman-Spider-Man. Zdaję sobie sprawę, że masowość i swego rodzaju przemysłowa produkcja tasiemcowych historyjek odbiegać może poziomem od dopieszczonych i zamkniętych opowieści rodem z Vertigo, czy nawet Wildstorm. Ale chciałbym jednocześnie zauważyć, że to sukces Batmana i reszty pozwolił na powstanie dojrzalszych dzieł. Wielu dzisiejszych artystów tworzących dla Vertigo ma mniejszy lub większy wkład w mainstreamową historię DC. Wielokrotnie dzięki temu zbudowali oni swoją markę i reputację, po czym bez przeszkód mogli się poświęcić bardziej wyszukanym projektom. Vertigo zawdzięcza wiele - jeśli nie wszystko - DC.
Nie chciałbym, aby mnie źle zrozumiano. Obecnie Vertigo ma swój dobrze kojarzony świat, ale nie byłoby tego bez komercyjnego sukcesu „nic nie znaczących Ziem” i „durnowatych kryzysów”, który dostarcza tak potrzebnych pieniędzy. Te z kolei można śmiało inwestować w mniej popularne pomysły, o dojrzalszym charakterze. Czyli koło się zamyka.
Jeszcze jedna mała uwaga. Dziś miliony ludzi pragnie zobaczyć swoich ulubieńców w akcji na dużym ekranie. Chodzi głównie o Batmana, Supermana, a także Flasha, JLA, Green Laterna i innych. To jest właśnie popkultura i globalizacja pełną gębą. Mimo tej masowości i dostępności niezmordowani scenarzyści i rysownicy potrafią raz na pewien czas stworzyć dzieło wybitne, zapadające w pamięci po wsze czasy. Konkluzja może być jedna – Vertigo jest po prostu inne. Ani gorsze, ani lepsze. Nie zapominajmy jednak, że komercyjny sukces jednych (vide DC) umożliwia realizowanie się drugich. Ot zwykły i znany dziś (choćby w branży filmowej) proces.

Zajmijmy się teraz przez chwilę długo wyczekiwanych przez wielu (także przez niżej podpisanego) JUSTICE LEAGUE: CRY FOR JUSTICE. Zgodzicie się chyba ze mną, że pod względem warstwy graficznej jest to istne cacuszko, warte poświęcenia mu każdej minuty. Niestety gorzej ma się sprawa w kwestii fabularnej. Nie jestem szaleńcem, aby przez pryzmat jednego numeru spisywać na straty całą mini-serię. Byłaby to czysta głupota. Chodzi o to, że ten konkretny zeszyt zwyczajnie mnie rozczarował i jak na pierwszy numer jest mało zachęcający.
Zawiodłem się tym bardziej, że po świetnej zapowiedzi liczyłem na naprawdę ciężki i przytłaczający klimat oraz nietuzinkowy scenariusz, pełen napięć pomiędzy licznymi bohaterami. W zmian otrzymaliśmy prezentację grupki postaci i nic więcej. Wiem, że dalej będzie już tylko lepiej, ale nie zmienia to faktu, że zaczęło się nie za dobrze. Osobiście cieszę się, że Ollie i Hal są znów razem.

Z kolei post-batmanowy świat rozwija się coraz lepiej. Śmiem twierdzić, że to co teraz ma miejsce w Bat-uniwersum, czyli "Reborn", jest o niebo lepsze od "R.I.P.", a także "Battle for the Cowl". Najkorzystniej prezentuje się nie-idealny Dick „nowy Batman” Grayson, który przesiąknięty jest niepewnością i strachem o przyszłość młodego i nieokrzesanego Robina. To czyni go jeszcze bardziej ludzkim i przystępnym, a co za tym idzie prawdziwszym w odbiorze. Nie jest on chłodny i nieludzko opanowany jak Bruce Wayne. Gdyby nie przyjaciele i sprzymierzeńcy, być może nigdy nie przyodziałby sławnej czarnej peleryny. A tak mamy bardzo dobrą serię w postaci BATMAN I ROBIN. Zajrzyjcie także koniecznie do BATMAN: STREETS OF GOTHAM.

Skoro jesteśmy już przy „uszatym” to z końcem wakacji będzie miało miejsce bardzo ważne wydarzenie. Na rynku pojawi się gra zatytułowana BATMAN: ARKHAM ASYLUM. Co w  tym takiego istotnego, zapewne zapytacie? Już śpieszę z odpowiedzią. Otóż wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że będzie to jedna z najlepszych gier tego roku i najlepsza spośród gier opartych na postaci komiksowej.
Dotychczas prym wiódł Marvel, podczas gdy DC plątało się gdzieś w ogonie z bardzo kiepskimi kawałkami kodu (żeby wspomnieć tylko „legendarnego” Supermana na Nintendo 64). BATMAN: ARKHAM ASYLUM już niebawem to zmieni. Swoją drogą ciekawe jest to, że to Batman doczekał się wielu znakomitych i pamiętnych komiksów, wspaniałych filmów i teraz otrzyma równie piękną grę. Bardzo mnie taki obrót spraw cieszy i po raz kolejny DC dało do zrozumienia, że nie liczy się ilość, lecz jakość.

Na koniec chciałbym poświęcić jeszcze odrobinę uwagi serialowi SMALLVILLE. W naszym kraju nie cieszy się on jakąś oszałamiającą estymą, a nieliczni sympatycy katowani są rozlicznymi powtórkami pierwszych sezonów, nie mając nadziei na kupienie brakujących odcinków na DVD. Tymczasem w USA aktorzy, jak i sam serial cieszą się niesłabnąca popularnością. Obecnie trwają intensywne prace nad 9-tym sezonem, w którym obok zgranego duetu Clark-Lois zobaczymy między innymi Metallo i Gen. Zoda. Ja jestem wielkim fanem całej serii i cieszę się na samą myśl, że czeka mnie jeszcze wiele przygód w Metropolis. Tu dochodzimy do sedna sprawy. Liczę, że producenci wreszcie przeobrażą Clarka w Supermana, bowiem od dłuższego czasu, aż się prosi o tego typu rozwiązanie. Oznaczałoby to niechybny koniec serialu w prezentowanej formie i spektakularny finisz w być może szykowanym spin-offie o wielce wymownym tytule METROPOLIS.
Wolałbym jednak, aby zamiast tracić czas i pieniądze na stworzenie filmu telewizyjnego, namówić Toma Wellinga  na występ w kinowej kontynuacji (reebocie?) POWROTU SUPERMANA. Uważam, że nadałby się:)

P.S. W tym tygodniu zwróćcie uwagę na: BATMAN #688, GREEN LANTERN #43, RED ROBIN #2, a także SUPERMAN: WORLD OF NEW KRYPTON #5.

P.S.2 Przypominam, że załoga DCM bardzo ceni Vertigo, czego wyrazem będzie dyskusja (z naszym udziałem) na tegorocznym MFK, właśnie o tym imprincie.  

Autor: Buck10