Wraz z 21 numerem „Titans” zakończyła się seria spotlightów, kiedy to każdy numer poświęcony był innemu bohaterowi. Przyznać trzeba, że był to udany okres w historii tego tytułu. Pojawiły się co prawda słabsze odsłony, ale były też prawdziwe perełki, które chociaż odrobinę zrekompensowały nam męki spędzone przy lekturze przygód Tytanów autorstwa Judda Winicka i nieudanego „Deathtrap”.
Winick jest już na szczęście tylko nie przyjemnym wspomnieniem, za to w najnowszej historii do „Titans” powraca J.T Krul, a więc scenarzysta, który zdążył już zyskać sobie wśród fanów Titans duży szacunek.

Napisałem wcześniej, że seria spotlightów w serii już się zakończyła. Jednakże pierwszą część historii „Fractured” można w zasadzie uznać za poświęconą trzem postaciom: Cyborgowi, Donnie Troy i Starfire. To właśnie na tych trzech postaciach, a więc prawdziwych opokach drużyny, Krul skupił uwagę czytelnika.
Zastrzeżenie można mieć jednakże do tego, że po raz kolejny nie jest to spotlight grupowy”, gdzie moglibyśmy zobaczyć wzajemne relacje i kontakty młodych bohaterów. Scenarzyści tyle razy powtarzali nam, że „Titans” ma być serią o rodzinie, a tymczasem nie dali nam tego tak naprawdę odczuć. Mało tego, coraz częściej powtarza się, że Tytani są rodziną, ale muszą iść naprzód, co tak naprawdę oznacza rozstanie i pójście każdego z osobna w innym kierunku. Smutne to, ale niestety prawdziwe.

Na pierwszy plan Krul wysunął postać Koriand’r. Scenarzysta postanowił bowiem pociągnąć dalej wątek rozpoczęty przez Christophera Yosta w numerze 16. Chodzi oczywiście o zaproszenie Kory przez Vixen do dołączenia do Justice League. W 21 zeszycie „Titans” mamy więc powrót do owego wątku, zaś Krul ukazuje nam rozterki Kory związane z tą sprawą. Rozterki, które postanawia rozwiać udając się do Gotham City na spotkanie z Dickiem „Batmanem” Graysonem.
W tym momencie Krul nieco rehabilituje się w sprawie ukazania Tytanów jako rodziny, gdyż kolejny już raz, po rozmowie Batmana z Tempestem w numerze 15, chce pokazać czytelnikowi, że mimo założenia peleryny Nietoperza, Grayson sercem pozostaje ze swoimi przyjaciółmi. Cały czas jest Tytanem. Najprawdopodobniej nie doczekamy się komiksu „Batman and the Titans”, ale nie oznacza to, że przestaniemy widywać Dicka w towarzystwie swych starych przyjaciół.
Dialog Kory i Dicka, chodź nie długi, wypada naprawdę dobrze. Krul odrobił pracę domową i zdołał przekonać czytelnika, że nie rozmawiali ze sobą przyjaciele i byli kochankowie, lecz ludzie powiązani niemal duchowo. Ta niezwykła więź obecnego Batmana i Starfire została tutaj zaprezentowana bardzo dobrze i owy wątek stanowi prawdziwy smaczek.

Dobrze zarysowana przez Krula została również postać Donny Troy, która powoli staje się jedną z wiodących postaci w całym DC. Donna może być bowiem filarem nie tylko Tytanów, ale całego DC. Jest swego rodzaju aniołem stróżem. Swoje oblicze „matki Teresy” panna Troy objawia zresztą i teraz, kiedy spieszy na czuwanie przy łóżku ciężko rannego Roya Harpera. Krul nawiązuje więc do mini serii „Justice League: Cry For Justice”, co nie może budzić zdziwienia, zwłaszcza, że zajmie się on również nadchodzącą „The rise of Arsenal”.

Krul zaprezentował czytelnikowi historię poukładaną i przemyślaną. Mamy do czynienia z komiksem bardziej obyczajowym, aniżeli super bohaterskim. Postacie i ich problemy wychodzą bowiem na pierwszy plan i są mocno eksponowane przez scenarzystę. Wydaje mi się więc, że jest to lektura przeznaczona zdecydowanie dla wiernych fanów Tytanów, którzy nie sięgną po komiks z nimi tylko po to, by obserwować sceny walki, lecz by być ze swymi bohaterami. Takie podejście Krula naprawdę może się podobać.

Dlatego też pozytywne wrażenie zaburza zakończenie komiksu. Trzeba przyznać Krulowi że jest ono dosyć niespodziewane i zaskakujące, i właśnie to sprawia, że zupełnie nie pasuje do pierwszej odsłony „Fractured”. Mamy wrażenie, że jest z nim dokładnie tak, jak w przypadku zagadki: „zgadnij co nie pasuje do obrazka”. I właśnie do „obrazka”, jakim była historia, nie pasuje owe zakończenie.

Nie zmienia to jednak faktu, że Krul napisał niezłą historię. Nie jest ona przykładem oryginalności i innowacyjności, ale na pewno można podczas jej lektury spędzić miło czasu. Polecam.

Ocena: Autor: robin09
 

Donna, Cyborg i Starfire walczą z Dark Nemesis, którzy próbowali wedrzeć się do S.T.A.R. Labs. Tytanów wsparł Flash i bohaterowie pokonali przeciwników bez większych problemów. Już po wszystkim Wally powiedział przyjaciołom, że będzie mógł poświęcać Tytanom znacznie mniej czasu.
Kory udała się do Gotham City by porozmawiać z Dickiem. Znalazła go przebranego w strój Batmana i pokonującego uliczny gang. Starfire wyznała Graysonowi, że nie jest pewna, czy powinna dołączyć do JLA. Dick powiedział przyjaciółce, że wstąpienie do Justice League nie będzie oznaczało zerwania kontaktów z resztą drużyny.
Tymczasem Donna Troy skierowała się do S.T.A.R. Labs, gdzie nieprzytomny leżał Roy Harper. Red Arrow jeszcze nie doszedł do siebie po tym, jak Prometheus wyrwał jego rękę. Donna zmieniła Black Canery, która do tej pory czuwała przy Harperze.
Po powrocie z Gotham City Starfire rozmawiała jeszcze z Victorem. Stone również zachęcał ją do przystąpienia do JLA. Nagle Cyborg wybiegł z bazy Tytanów, twierdząc, że
„jego Tytani są atakowani przez H.I.V.E”. Kory nie wiedziała co o tym myśleć, gdy niespodzianie padła na ziemię, bojąc się że zostanie sama. Nagle za nią stanęła Phobia, twierdząc że znalazła w końcu to, czego boi się Starfire…