Beatrice widzi, jak jej ukochany dzielnie pokonuje kolejne obszary piekieł, by ją uwolnić. Diabeł jednak wciąż jest pewien swego i zapewnia kobietę, że desperacja Dantego do niczego go nie doprowadzi. Ze słów Lucyfera, Beatrice wnioskuje, że jest potrzebna diabłu do jeszcze czegoś. Lucyfer nie posiada takiej władzy z piekle, jaką by chciał. I to właśnie ona ma mu zapewnić odpowiedni prestiż. Lucyfer oczywiście nie potwierdza tych słów i wścieka się, gdy Beatrice obraża Charona, który przewozi ich po piekle. Diabeł przywołuje duszę brata Beatrice i wmawia jej, że za jego śmiercią stoi nie kto inny jak właśnie Dante.

Ten tymczasem rozprawia się z kolejnym demonem, lecz nie dowiaduje się, gdzie więziona jest jego ukochana. Gdy przybywa Charon, Dante rani go. Piekielny przewoźnik w swych słowach dziękuje Beatrice za to, że dzięki niej piekło pozna łaskę.

Kobieta i Lucyfer docierają do Limbo – centrum Piekła, do którego wejścia pilnuje Minos. Jest to najbrutalniejszy z demonów.

Dante próbuje wyciągnąć coś od Charona. Ten ostatecznie zgadza się przewieźć mężczyznę w miejsce, gdzie płynął z Beatrice. Tam staje do walki z Minosem, lecz nie okazuje przed nim lęku. Po dzielnej walce udaje mu się pokonać demona, lecz już po chwili staje przed nim Saladin. Ten w podziękowaniu za oswobodzenie wręcza Dantemu pewien artefakt.

Tymczasem Lucyfer przygotowuje się do obrzędu, który zrobi z Beatrice królową piekieł...